حرف های یک معلم ادبیات

سهم من سهم من از دنیا صدای گریه شنیدن است هر وقت فکر می کنم می توانم به یک نغمه ی شاد بیاویزم طناب خیالم ÷اره می شود نغمه فرو می ریزد لبخند می شکند و گریه می خواند مثل همین امروز مثل همین دیروز مثل همین فردا