حرف های یک معلم ادبیات

جان اشتاين بك در سخنراني در يافت جايزه ي نوبل گفته است :

ادبيات قدمتي به درازاي تكلم دارد.ادبيات زاده ي نياز بشر بوده و اين نياز تغييري نكرده جز اين كه پيوسته شديدتر شده است.

داستان گويي ريشه ي سينما،تئاتر،ادبيات و فرهنگ و ريشه ي تجربه ي خود زندگي است.داستان مبناي آيين هايي است كه از بدو تاريخ به ارزش هاي فردي و جمعي اعتبار بخشيده اند.داستان هويت و استانداردهايي را براي زندگي به وجود مي آورد و از همين رو براي اين عصر ضرورت دارد.داستان آيينه اي است كه خود و زندگيمان را در آن مي بينيم.شما كدام داستان را انتخاب مي كنيد؟ پاسخ آن كليد آشنايي شما با روحتان است.در دنياي امروز زندگي چيزي فراي معاش است . براي توازن در زندگي و آرامش با دنياي روح و روان خود كار داريم و داستان يك فرصت نيك در اين باره است.