داستان نويسي سخن پردازي نيست بلكه ضبط كردن تجربه هاي انساني است به ساده ترين و زلال ترين زبان ممكن.                                                        ارنست همينگوي

 

سرچشمه هاي داستان را مي توان تجربه و مشاهده و دوران كودكي دانست.بسياري از نويسندگان بر اين باورند كه مي توان از موضوعي داستان آفريد و اغلب آن ها سرچشمه ي داستان را تجربه هاي خود و ديگران مي دانند .

زندگي هر فرد هر چه هم كه يكنواخت و بي هيجان باشد ،عرصه ي تجربه هاست.

دوران كودكي هم سرچشمه ي زوال ناپذيري براي نويسنده است.مي توان از زندگي نامه ي شخصي خود،شخصيت ها و حوادث جانبي بهره گرفت.نويسندگان بزرگي چون تولستوي و چارلز ديكنز و مارك تواين در آثار خود از زندگي كودكيشان بهره ي مستقيم گرفته اند.

                                                          راهنماي داستان نويسي جمال مير صادقي