شعر هاي كودكانه ي كودكي خود را به ياد داريد ؟هميشه بهترين هاي بزرگ سالي ما در شط كود كيمان شناوراست.روز مرگي خستگي در ماندگي و حتي خرسندي و شادي بزرگ سالي مارا به عمق يادهاي كودكي فرو مي برند.
متل ها داستان گونه هايي هستند كه پيوستگي معنايي چنداني را دنبال نمي كنند اما به جهت سادگي و صميميت و وزن و موسيقي غني تا عمق جان كودكان نفوذ مي كنند .اگر چه ويژگي هاي دنيا و زندگي امروز اندك اندك ما و كودكانمان را از ادبيات و فرهنگ عاميانه دور مي كند اما هنوز به مدد آدم هاي با ذوق و باسواد و بينا مي توان به اين ميراث ها اميدوار بود.
ياد كودكي كنيم :
تو كه ماه بلند آسموني .................منم ستاره مي شم دورت مي گردم
تو كه ستاره بشي دورم بگردي......منم ابر مي شم روتو مي گيرم
تو كه ابر بشي رومو بگيري.........منم بارون مي شم نم نم مي بارم
تو كه بارون بشي نم نم بباري......منم سبزه مي شم سر در مي آرم
تو كه سبز ه بشي سر در بياري...منم گلي مي شم پهلوت مي شينم
تو كه گلي بشي پهلوم بشيني.....منم بلبل مي شم چهچه مي خونم
تو كه بلبل بشي چهچه بخوني...منم مهتاب مي شم بهت مي تابم
تو كه مهتاب بشي به من بتابي..منم ستاره مي شم دورت مي گردم........................................