بانو شمس کسمایی از اولین کسانی بود که در راه تجدد شعر فارسی همراه تقی رفعت و جعفر خامنه ای بود. او مدتی در عشق آباد مرکز ترکمنستان زیست و زبان روسب را به خوبی فرا گرفت. سپس به تبریز آمد و به جمع هم قلمان تقی رفعت در روزنامه تجدد پیوست. در شهریور ماه 1299 شمسی قطعه شعری از سروده های او با پاره هایی فارغ از قید تساوی و قافیه بندی معمول پیشینیان در مجله ی آزادیستان منتشر شد. این قطعه شعر، شعری تقلید گونه از اشعار اروپایی بود و از نخستین نمونه های اشعار نو در شعر فارسی به شمار می رفت. حلقه ی اتصال این پیشگامان یعنی خامنه ای و کسمایی و البته لاهوتی، تقی رفعت، مرکز آنان شهر تبریز و سنگرشان نشریه های آزادیستان و تجدد بود. تقی رفعت در سال 1299 پس از شکست دموکرات ها در حالی که 31 سال بیش نداشت خود کشی کرد. در همین ایام تجدد و آزادیستان تعطیل شدند و در اسفند ماه همان سال نیما با سرودن قطعه "رنگ پریده" در عرصه ادب نوین فارسی ظهور کرد.